ظلم، کی با موسی عمران کند

ما که دشمن را چنین میپروریم

دوستان را از نظر، چون میبریم

آنکه با نمرود، این احسان کند

این سخن، پروین، نه از روی هوی ست

هر کجا نوری است، ز انوار خداست