تلخست زخم خوردن و دین جفای سنگ

پرواز و سیر و جلوه، ز مرغان گلشن است

گر به دام حیله مردم فتاده ایم

ایام هم، چو وقت رسد، مردم افکن است

گر زانکه سنگ کودک و گر زخم سوزن است

جائی که آب و دانه و گلزار و سبزه ایست

آنجا فریب خوردن طفلان، مبرهن است