جائی که آب و دانه و گلزار و سبزه ایست

ایام هم، چو وقت رسد، مردم افکن است

تلخست زخم خوردن و دین جفای سنگ

گر زانکه سنگ کودک و گر زخم سوزن است

آنجا فریب خوردن طفلان، مبرهن است