هر که هستی، از خرد بیگانه ای

فصل باران است و برف و سیل و باد

ناگه این دیوار خواهد اوفتاد

ای که در این خانه صاحبخانه ای

نیست، میدانم ترا انبار و توش

پس چه خواهی خوردن، ای بی عقل و هوش

از برای کار خود، پائی بزن