بس خروس از خانه داران گشت گم

چون شدی سرگشته در تیه نیاز

با خبر باش از نشیب و از فراز

تا که این روباه رنگین کرد دم

پا منه بیرون ز خط احتیاط

تا چو طومارت، نپیچاند بساط