غافل چرا روی، که کشندت چو غافلان

کاز ضعف و بیخودی، تو چنین خردی و نزار

همچون تو، ناتوان نشنیدم بهیچ جا

هر چند دیده ام چو تو جنبندگان هزار

پشت از چه خم کنی، که نهندت به پشت بار

سر بر فراز، تا نزنندت بسر قفا

تن نیک دار، تا ندهندت به تن فشار