ای پسر، دامی بنه چون دام من

تو بسی در محضر من مانده ای

هر چه در دفتر نوشتم، خوانده ای

خوش گذشت از صید خلق، ایام من

حق بر آنکس ده که میدانی غنی است

گر سراپا حق بود مفلس، دنی است

حرف ظالم، هر چه گوید می پذیر