همی حساب شب و روز و سال و ماه کنند

سند بدست سیه روزگار ظلم، بس است

صحیفه ای که در آن، ثبت اشک و آه کنند

چو شاه جور کند، خلق در امید نجات

هزار دزد، کمین کرده اند بر سر راه

چنان مباش که بر موکب تو راه کنند

مخسب، تا که نپیچاند آسمانت گوش