اگر به خار و خسی فتنه ای رسد در دشت

برو بگوی بدرزی که رهنمای من است

وگر نه، بی سبب از دست من چه مینالی

ندیده زحمت سوزن، کدام پیرهن است

گناه داس و تبر نیست، جرم خارکن است

ز من چگونه ترا پاره گشت پهلو و دل

خود آگهی، که مرا پیشه پاره دوختن است