خود آگهی، که مرا پیشه پاره دوختن است

اگر به خار و خسی فتنه ای رسد در دشت

گناه داس و تبر نیست، جرم خارکن است

ز من چگونه ترا پاره گشت پهلو و دل

چه رنجها که برم بهر خرقه دوختنی

چه وصله ها که ز من بر لحاف پیرزن است

بدان هوس که تن این و آن بیارایم