پیر شکسته را نفرستند بهر کار

ایکاش، از نخست سر و تن نداشتم

هستی، وبال گردن من شد ز کودکی

ایکاش، این وبال بگردن نداشتم

من برگ و ساز خانه نشستن نداشتم

از حمله های شبرو دهرم خبر نبود

من چون زمانه، چشم به روزن نداشتم