من زبون گشتم بچنگال دو گرگ

خانه درویش، از دزد ایمن است

برگشای اوراق دل را و بخوان

قصه های دل، فزون از گفتن است

روز و شب، گرگند و گیتی مکمن است

ایستادم، گر چه خم شد پشت من

اوفتادن، از قضا ترسیدن است