ایستادم، گر چه خم شد پشت من

قصه های دل، فزون از گفتن است

من زبون گشتم بچنگال دو گرگ

روز و شب، گرگند و گیتی مکمن است

اوفتادن، از قضا ترسیدن است

گر نهم امروز، این فرصت ز دست

چاره ام فردا به خواری مردن است