گفتمش، لختی بمان بهر رفو

بسکه سختی دید، امروز آهن است

بس رفو کردم، ندانستم که عمر

صد هزارش پارگی بر دامن است

گفت فرصت نیست، وقت رفتن است

خیره از من زیرکی خواهد فلک

کارگر، هنگام پیری کودن است