کارگر، هنگام پیری کودن است

گفتمش، لختی بمان بهر رفو

گفت فرصت نیست، وقت رفتن است

خیره از من زیرکی خواهد فلک

دوش، ضعف پیریم از پا فکند

گفتم این درس ز پای افتادن است

ذره ذره هر چه بود از من گرفت