شد وقت رحیل و مرد راهی

شد پر همای روز، زرین

در چشمه، بشوق جست ماهی

شبنم بنشست بر ریاحین

بنهاد بر اسب خویشتن، زین

هر مست که بود، هشیار است

کندند ز باغ، خار و خس را