آخر این در گرانمایه بهائی دارد

مور، هرگز بدر قصر سلیمان نرود

تا که در لانه خود، برگ و نوائی دارد

گهر وقت، بدین خیرگی از دست مده

فرخ آن شاخک نورسته که در باغ وجود

وقت رستن، هوس نشو و نمائی دارد

صرف باطل نکند عمر گرامی، پروین