وقت رستن، هوس نشو و نمائی دارد

گهر وقت، بدین خیرگی از دست مده

آخر این در گرانمایه بهائی دارد

فرخ آن شاخک نورسته که در باغ وجود

صرف باطل نکند عمر گرامی، پروین

آنکه چون پیر خرد، راهنمائی دارد