عجب از گمشدگان نیست، عجب

بردن اینجا، همه را باختن است

اهرمن را بهوس، دست مبوس

کاندر اندیشه تیغ آختن است

دیو را دیدن و نشناختن است

تو زبون تن خاکی و چو باد

توسن عمر تو، در تاختن است