تو زبون تن خاکی و چو باد

کاندر اندیشه تیغ آختن است

عجب از گمشدگان نیست، عجب

دیو را دیدن و نشناختن است

توسن عمر تو، در تاختن است

دل ویرانه عمارت کردن

خوشتر از کاخ برافراختن است