گناهی مرا اندرین بوده نیست

بران خوب چهره فسونی بخواند

که تا اندر ایوان نیامد ز خواب

نجنبید و من چشم کرده پر آب

منیژه بدین کار آلوده نیست

پری بی گمان بخت برگشته بود

که بر من همی جادوی آزمود