از پای فتاده را نشاندی

هر قصه که گفتنی است، گفتی

هر نامه که خواندنیست خواندی

پهلوی شکستگان نشستی

فرجام، چرا ز کار ماندی

گوئی بتو داده اند سوگند

کاین راز، نهان کنی به لبخند