زان بمیرانند ما را تا کنند

ذره ای نه روی ماند و نه ریا

نفس ما هم رنگ جان شد گوییا

نفس چون مس بود و جان چون کیمیا

خاک ما در چشم انجم توتیا

روز روز ماست می در جام ریز

می می جان جام جام اولیا