شود دور و یابد جهان زو رها

ایا دادگر شهریار زمین

برین داد هرگز مباد آفرین

اگر تاج از آن تارک بی بها

سپاری بدو گوشه ای از جهان

نشیند چو ما از تو خسته نهان

و گرنه سواران ترکان و چین