از عبادت غم کشی و صد شفیع

محو شو گر محرمی می بایدت

همچو غواصان دم اندر سینه کش

گر چو دریا همدمی می بایدت

پیشوای هر غمی می بایدت

اشک لایق تر شفیع تو از آنک

هر عبادت را نمی می بایدت