هر عبادت را نمی می بایدت

از عبادت غم کشی و صد شفیع

پیشوای هر غمی می بایدت

اشک لایق تر شفیع تو از آنک

تنگدل ماندی، که دل یک قطره خونست

عالمی در عالمی می بایدت

تا که این یک قطره صد دریا شود