عالمی در عالمی می بایدت

اشک لایق تر شفیع تو از آنک

هر عبادت را نمی می بایدت

تنگدل ماندی، که دل یک قطره خونست

تا که این یک قطره صد دریا شود

صبر صد عالم همی می بایدت

هر دو عالم گر نباشد گو مباش