زحمت جبریل رفته از میان می بایدت

جو کشی و نیم جو همچون ترازوی دو سر

از خری جو می مکش گر کهکشان می بایدت

ای عجب نمرود نفس و وانگهی همچون خلیل

در هوا استاده و از منجنیق انداخته

بر سر آتش به خلوت همچنان می بایدت

چون تو از آذر مزاجی دوستی با زر چرا