گرد خاک در سرای تو است

دولت عاشقان هوای تو است

راحت طالبان بلای تو است

کیمیای سعادت دو جهان

ناف آهو شود دهان کسی

که درو وصف کبریای تو است

سرمه دیده ها بود خاکی