ملک عالم به هیچ نشمارد

که درو وصف کبریای تو است

سرمه دیده ها بود خاکی

که گذرگاه آشنای تو است

آنکه در کوی تو گدای تو است

به سحر ناز عاشقان با تو

از سر لطف دلگشای تو است