چون بمردم ز اشتیاقت مرده را ماتم رواست

چون مرا مجروح کردی گر کنی مرهم رواست

من کیم یک شبنم از دریای بی پایان تو

گر رسد بویی از آن دریا به یک شبنم رواست

گر رسانی ذره ای شادی به جانم بی جگر