هست همچون آفتاب آن روی توست

پهلوانان درت بس بی دلند

دل ندارد هر که در پهلوی توست

نیست پنهان آنکه از من دل ربود

عقل چون طفل ره عشق تو بود

شیرخوار از لعل پر لولوی توست

تیربارانی که چشمت می کند