چو دایم زندگی تو بیاراست

وگر در یک قدم صد جان دهندت

نثارش کن که جان ها بی شمار است

چه خواهی کرد خود را نیم جانی

کسی کز جان بود زنده درین راه

ز جرم خود همیشه شرمسار است

درآمد دوش در دل عشق جانان