درآمد دوش در دل عشق جانان

چو دایم زندگی تو بیاراست

کسی کز جان بود زنده درین راه

ز جرم خود همیشه شرمسار است

خطابم کرد کامشب روز بار است

کنون بی خود بیا تا بار یابی

که شاخ وصل بی باران به بار است