هم باد بود که یار دور است

این راه پریدنم خیال است

وین شیوه گرفتنم غرور است

صد قرن چو باد اگر بپویم

با این همه گر دمی برآرم

بی او همه فسق یا فجور است

دانی تو که سر کافری چیست