جمله آفاق نابینا خوش است

من درون پرده جان می پرورم

گر برون جان می کند اعدا خوش است

چون جمالت برنتابد هیچ چشم

همچو چرخ از شوق تو در هر دو کون

هر که در خون می نگردد ناخوش است

بندگی را پیش یک بند قبات