بندگی را پیش یک بند قبات

جمله آفاق نابینا خوش است

همچو چرخ از شوق تو در هر دو کون

هر که در خون می نگردد ناخوش است

صد کمر بر بسته بر جوزا خوش است

جان فشان از خنده جان پرورت

زاهد خلوت نشین رسوا خوش است