گفتی که دلت بسوز در عشق

چندین ز هم از چه در زبان است

دندان تو مغز پسته توست

مغزی دیدی که استخوان است

یعنی که سپند عاشقان است

از دست تو دل چگونه سوزم

چون پای غم تو در میان است