با درد غم تو شادمان است

اندوه تو کوه بی قرار است

سودای تو بحر بی کران است

شادی دل کسی که دایم

با تو نفسی نشسته بودم

دیری است کم آرزوی آن است

گر دست دهد دمی وصالت