سرمه چشم جهان بین من است

تا پیاده می روم در کوی دوست

سبز خنگ چرخ در زین من است

از درش گردی که آرد باد صبح

چون به یک دم صد جهان از پس کنم

بنگرم گام نخستین من است

من چرا گرد جهان گردم چو دوست