این چنین صد کافری دین من است

من چرا گرد جهان گردم چو دوست

در میان جان شیرین من است

ماه رویا عشق تو گر کافری است

گر بسوزم زآتش عشقت رواست

کآتش عشق تو تسکین من است

تا دل عطار خونین شد ز عشق