گر بسوزم زآتش عشقت رواست

در میان جان شیرین من است

ماه رویا عشق تو گر کافری است

این چنین صد کافری دین من است

کآتش عشق تو تسکین من است

تا دل عطار خونین شد ز عشق

خاک بستر خشت بالین من است