کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 14

چه مرغی آنکه عرشش آشیانه است

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 11

    درآمد دوش و گفت ای غره خود

    #
  2. 12

    دلت غمگین و نفست شادمانه است

    #
  3. 13

    به بوی دانه مرغت مانده در دام

    #
  4. 14

    چه مرغی آنکه عرشش آشیانه است

    انتخاب‌شده
  5. 15

    بدو گفتند چون در دام ماندی

    #
  6. 16

    بخور دانه که غم خوردن فسانه است

    #
  7. 17

    به زاری مرغ گفتا ای عزیزان

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «غزل شماره ۹۳ - بت ترسای من مست شبانه است...» است.