چون نمی بینم تو را ماتم به است

بی تو از صد شادیم یک غم به است

با تو یک زخمم ز صد مرهم به است

گر ز مشرق تا به مغرب دعوت است

از میان جان ز سوز عشق تو

گر کنم آهی ز دو عالم به است

می نگویم از بتر بودن سخن