زانکه نفت عشق تو از نم به است

می نگویم از بتر بودن سخن

می چه پرسی حال من هر دم به است

گرمی می باید و عشقت مدام

هست آب چشم کروبی بسی

آتش جان بنی آدم به است

چون بشست افتاد دست آویز را