می چه پرسی حال من هر دم به است

از میان جان ز سوز عشق تو

گر کنم آهی ز دو عالم به است

می نگویم از بتر بودن سخن

گرمی می باید و عشقت مدام

زانکه نفت عشق تو از نم به است

هست آب چشم کروبی بسی