جاوید ز خویش بی خبر شد

وان دید تو را که یک نظر داشت

کور است کسی که هر زمانی

در دید تو دیده دگر داشت

هر دل که ز عشق تو خبر داشت

مرغی بپرید در هوایت

کز شوق تو صد هزار پر داشت