کز شوق تو صد هزار پر داشت

جاوید ز خویش بی خبر شد

هر دل که ز عشق تو خبر داشت

مرغی بپرید در هوایت

در شوق رخ تو بیشتر سوخت

هر کو به تو قرب بیشتر داشت

دل بی رخ تو دمی سر کس