بر عمر من اجل چو سحرگاه شام خورد

پیکان به جان رسید وز جان تا به بر گذشت

بر جان من که رنج و بلایی ندیده بود

چندین بلا و رنج ز دردم بدر گذشت

زان شام آفتاب من اندر سحر گذشت

عطار چون که سایه عزت بر او نماند

چون سایه ای ز خواری خود در به در گذشت