گر ز چشمت خسته ای آمد به تیر

دل کمال از لعل میگون تو یافت

جان حیات از نطق موزون تو یافت

زنده شد چون در مکنون تو یافت

تا فسونت کرد چشم ساحرت

جامه پر کژدم ز افسون تو یافت